'Niets is onmogelijk, voor hen die willen'

Een slomer wordende computer, crashes en herinstallaties. Het zijn zo wat argumenten die regelmatig voorbij komen als je iemand vraagt waarom hij/zij naar Linux is overgestapt. ‚Ooit’ waren ze best enthousiast over de computer met Windows, maar het enthousiasme is in de loop van jaren bekoeld. Dit was ook de ervaring van Laurent Taverne. In november 2010 zette hij de eerste stappen met Linux, voortgestuwd door het motto: ‚Nil volentibus arduum’.

door Laurent Taverne

Ik zal mij eerst even voorstellen. Mijn naam is Laurent. Ik ben gelukkig getrouwd en een trotse vader van drie dochters. Mijn echtgenote en ik besloten, toen we pas getrouwd waren, zo’n vijftien jaar geleden een tweedehands computer aan te schaffen. Na veel zoeken kwamen we terecht bij een 386-model met Windows 3.11 als besturingssysteem. De eerste nacht heb ik weinig geslapen, bleef ik gewoon bezig, want ik had de microbe te pakken.

In de daarop volgende jaren zwom ik mooi mee in het vaarwater van Microsoft en werkte achtereenvolgens met Windows 95, Windows 98, Windows ME, Windows XP, Windows Vista en Windows 7. Mooi meegenomen voor deze firma, zou ik zo zeggen. En ik iedere keer maar betalen. Niet alleen voor het besturingssysteem, maar ook keer op keer voor de kantoorsoftware.

Bij iedere nieuwe versie was het ook hetzelfde liedje: upgraden met servicepacks, goede antivirus en malware detector erbij plaatsen, een register dat stilaan dichtslibde en regelmatig defragmenteren van de computer begon wat sloom te worden. Om nog maar te zwijgen over de ettelijke crashes en herinstallaties die ik gedurende die jaren heb moeten verrichten.

Al rondsurfend kwam ik in november 2010 bij Linux terecht. Ik had daar vroeger wel eens over gehoord. Maar binnen mijn vriendenkring, waar iedereen een echte Microsoftaanhanger is, werd mij altijd verteld dat het iets voor geeks of nerds was. In november viel mijn keuze op Linux Mint, een distributie die op Ubuntu is gebaseerd. Het ISO-bestand van de meest recente versie, Linux Mint 10, werd van het net geplukt en op een cd’tje gezet. Vervolgens maakte ik gebruik van de live-mogelijkheid om het geheel te verkennen.

Het beviel goed, zo goed dat ik besloot om de Windows rotzooi van mijn harde schijf te zwieren en die volledig te laten inpalmen door Linux Mint. Ik heb wel eerst een back-up gemaakt van alle bestanden die wilde behouden, op een externe harde schijf. De installatie verliep vlekkeloos en alles werkte ‚out of the box’.

Na wat instellingen naar mijn hand te hebben gezet keek ik verder op het internet, of er niet een Belgisch forum was waar ik met mijn vragen terecht kon. Dat bestond. Ik heb me geregistreerd en stelde wat vragen. Wat bleek? Je wordt zo vlug mogelijk geholpen door andere Linux-gebruikers, zomaar, zonder daar één cent voor te rekenen. Daar kan Microsoft nog een puntje aan zuigen.

Inmiddels heb ik op mijn laptopje, tweedehands aangeschaft, de notebookeditie van Ubuntu 10.04 geïnstalleerd. Dat loopt ook als een trein. Ik heb mij vervolgens ingeschreven op het Ubuntu-forum en ook daar dezelfde ervaring. Stel je een vraag, dan word je zo vlug mogelijk geholpen.

Inmiddels ben ik nu een maand met Linux bezig en alles blijft bevallen, zoals bij het eerste moment. Natuurlijk moet ik nog veel leren, bijvoorbeeld het werken met de command-line, maar Rome is ook niet in één dag gebouwd. Mijn levensmotto is: ‚Nil volentibus arduum’, wat zoveel wil zeggen als: ‚Niets is onmogelijk voor hen die willen’. Ik kan tot iedereen zeggen die een overstap wil maken: ‚Doe het!’. Open source is gratis, je vindt duizenden programma’s op het internet en achter iedere distributie zit wel een forum waar men je graag helpt.

Tot schrijvens,

Laurent